برای تـــــــــــــــو..............................
زن و شوهر جوانی سوار برموتور دردل شب میراندند
انها از صمیم قلب همدیگر را دوست داشتند
زن جوان:یواشتر برو من میترسم
مرد جوان:نه!اینجوری خیلی بهتره!
زن جوان:خواهش میکنم من خیلی میترسم
مرد جوان:خوب اول باید بگی دو ستم داری!!؟
زن جوان:دوستت دارم حالا میشه یواشتر بری!؟
مرد جوان: مرا محکم بگیر
زن جوان:خوب حالا میشه کمی یواشتر بری!؟
مرد جوان:خوب باشه به شرط اینکه کلاه کاسکت مرا برداری و روی سرت بذاری اخه اینجوری نمیتونم راحت برونم اذیتم میکنه
روز بعد روزنامه ها نوشتند:::
برخورد یک موتورسیکلت با ساختمانی حادثه افرید در این حادثه که به علت بریدن ترمز موتور سیکلت رخ داد یکی از دو سرنشین زنده ماند و دیگری در گذشت!!!
مرد جوان از خالی شدن ترمز اطلاع یافته بود پس بدون اینکه زن جوان را مطلع کند با ترفندی کلاه کاسکت خود را روی سر او گذاشت و خواست برای اخرین بار دوستت دارم را اززبان او بشنود و خودش رفت تا او زنده بماند
این است عشق واقعی عشقی زیبا.... .
يك شب مجنون نمازش را شكست با وضو در كوچه ي ليلا نشست
عشق آن شب مست مستش كرده بود فارغ از جام الستش كرده بود
بوسه اي زد بر لب درگاه او پرز ليلا شد دل پر آه او
گفت يا رب از چه خوارم كرده اي بر صليب عشق دارم كرده اي
جام ليلا را به دستم داده اي واندر اين بازيشكستم داده اي
نشتر عشقش به جانم مي زني دردم از ليلاست آنم ميزني
خسته ام زين عشق دل خونم نكن من كه مجنونم تو مجنونم نكن
مرد اين بازيچه ديگر نيستم اين تو و ليلاي تو من نيستم
گفت اي ديوانه ليلايت منم در رگ پيدا و پنهانت منم
سالها با جور ليلا ساختي من كنارت بودم و نشناختي
عشق ليلا در دلت انداختم صد قمار عشق يكجا باختم
كردمت آواره ي صحرا نشد گفتم عاقل مي شوي اما نشد
سوختم در حسرت يك يا ربت غير ليلابر نيامد از لبت
سالها او را صدا كردي ولي ديدم امشب با مني گفتم بلي
مطمئن بودم به من سر مي زني به حريم خانه ام سر مي زني
حال اين ليلا كه خوارت كرده بود درس عشقش بي قرارت كرده بود
مرد راهش باش تا شاهت كنم صد چو ليلا كشته در راهت كنم
********************************************************
من بغض کرده ام، که این روزها آخرین روزهای دیدار توست،میروی بی آنکه بدانی روزهایم در سکوت و نگفتن گذشت،نجابت لب های من و متانت چشمان تو اجازه ی کلامی نداد،و تاوان نجابتم چه سنگین است.و اما اکنون که لحظه های رفتنم رسیده است چه دردناکتر گشته این نگفتن.ای کاشهایم شروع شده و ملامت قلبم لحظه ای رهایم نمیکند که به پای عقل این همه احساس را باختم