نه !! من هنوز هم بی بهانه می خندم

از عمقِ دلم دوست می دارم

و هنوز هم دنبالِ جوابِ سوالهایِ بی انتهایِ خود می گردم

نه !! من نگاهِ کودکانه ام با هیچ چیز عوض نخواهم کرد

حتی اگر که جسمِ من محکوم به زوال باشد

روحم را تا نفس می کشم .. کودکانه می خواهم

دنیایِ بزرگترها .... گاهی خسته می کند دلِ مرا

دنیایِ بهتری را طلب می کند دلم

در دنیایِ کودکانه ام هر وقت بخواهم می خندم .. گریه می کنم

فریاد می کشم .. ( خودم هستم ) خودِ خودم با تمامِ جزر و مدهایِ احساسم

و بارها و بارها با خود می گویم :

مینا .... دنیایت را با هیچ دنیایِ دیگری عوض نکن

بگذار تا همیشه زیبایی را لمس کند دلت

دنیایت را در مُشتِ کودکانه ات بگیر محکم

با خودت ببر .. هر جا که می روی

تا با لذت ثانیه ها را نفس کشی

تا .. رویاهایِ کودکانه ات را زندگی کنی

تا .. امید داشتن حرفِ اولِ دلت باشد

خدایا .. راضی مباش که دلِ هیچکس لحظه ای بدونِ امید و آرزو باشد