تنها بنايي که هر چه بيشتر بلرزد

محکمتر مي شود،

دل آدمي است.

من اینجا بس دلم تنگ است ،

و هر سازی که می بینم بد آهنگ است ،

بیا ره توشه برداریم قدم در راه بی برگشت بگذاریم ،

ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است .

گاه در عشق مي آموزيم كه رعايت حال ديگري

بهتر از پافشاري در اثبات عقيده است.

عشق يعني هرگز پشيمان نشدن.

من با عشق به تو تنها به ميعادگاهم مي آيم،

اما اين من، در ظلمت كيست؟

كنار مي آيم تا از او دوري كنم، اما نمي توانم از او بگريزم.

او وجود كوچك خود من است،

آقا و سرور من؛ حيا و شرمندگي نمي شناسد

و شرمنده ام كه همراه با او به درگاه تو آمده ام.

زندگي يك خواب است و عشق روياي آن.